Dag 5 in Suriname! - Dagboek van reporter Fleur

31/10/2017

Fleur won onze Razende Luiaard Reporter-actie en reisde dankzij onze vrienden van Fox, verre reizen van ANWB, naar Suriname om verslag te doen van het lot en leven van de luiaard in de toeristenindustrie. Lees hier over Fleur haar vijfde dag in het Zuid-Amerikaanse land.

Inmiddels ken ik alle luiaards in de opvang behoorlijk goed, en behalve Christine en Inke uit mijn vorige vlog over de nagels van de luiaards, zijn er ook nog twee ontzettend lieve babyluiaards: Osje en Yinku. Osje heet eigenlijk Ostrich omdat ze is gevonden in een dierentuin bij een struisvogel; ze weten eigenlijk niet hoe ze daar terecht is gekomen. Osje is ongeveer 5 maanden oud. Yinku is met haar 3 maanden de jongste luiaard. Ze zijn allebei ontzettend schattig en nieuwsgierig en het lijkt alsof de wereld  om zich heen goed in zich opnemen.

De drie maanden oude Yinku in het teiltje.

In mijn nieuwste vlog spreek ik stagiaire Anouk uit Nederland. Eén van haar taken is om voor de baby’s te zorgen. Elke dag voert ze de baby’s blaadjes, ‘smoothies’ (blaadjes gemengd met zaden die de baby’s met een houten lepeltje gevoerd krijgen) en geitenmelk met een pipetje. De iets oudere luiaard Isa komt altijd tijdens het voeren even kijken of er iets te halen valt. Maar, helaas voor haar vist ze elke keer naast het net. De baby’s verblijven in een teiltje, omdat ze te jong zijn om te klimmen. Het doel is natuurlijk om ze snel weer vrij te kunnen laten – de natuur in. Met dit in het achterhoofd worden de kleine luiaards zo min mogelijk aangeraakt. 

Osje kijkt nieuwsgierig boven haar teil uit.

Beide baby’s hebben een grote knuffel die dienst doen als surrogaatmoeder. Ze hebben deze de hele dag bij zich in het teiltje en houden er altijd aan vast, ook als ze uit hun teiltje worden gehaald. De knuffel biedt warmte en houvast die een moeder normaal gesproken zou geven. De knuffel vormt daarnaast een natuurlijk obstakel tussen de luiaards en Anouk, Monique en andere vrijwilligers – zo kunnen de luiaards zoveel mogelijk verplaatst worden zonder dat ze direct worden aangeraakt.

’s Avonds worden de kleintjes in een couveuse gezet. Het kan flink afkoelen en de luiaards kunnen zichzelf op deze leeftijd nog niet genoeg warm houden. In de couveuse blijven ze lekker warm. Zodra de intensive care af is, wordt de couveuse daar neergezet zodat de baby’s een nog betere plek hebben om de nacht in door te brengen.

Osje en Yinku met hun knuffels in de couveuse.

Terwijl ik Anouk spreek, vertelt ze mij ook nog over een andere babyluiaard die in de opvang leefde: Timmy. Deze luiaard was net zo oud als Osje, maar overleed de week voordat ik in Suriname aankwam. Waarschijnlijk had hij te lang bij mensen geleefd en had hij daar slecht voedsel gegeten. Ook waren zijn nagels heel kort geveild. Ontzettend zielig; uiteindelijk heeft hij in zijn slaap een hartstilstand gekregen. Dit verhaal aanhorend denk ik: "wat een lange weg is er nog te gaan om meer bewustwording onder mensen te creëren dat luiaards absoluut geen huisdieren zijn. Gelukkig wordt er in deze opvang, door Monique’s stichting en door World Animal Protection alles aan gedaan om dit in de toekomst te verbeteren."

Bekijk hier hoe het Fleur de vijfde dag in Suriname verging:

Help mee luiaards een beter leven te geven en onderteken de actie:

Onderteken de actie

Gesponsord door Fox, verre reizen van ANWB:

 
.embed-container { position: relative; padding-bottom: 56.25%; height: 0; overflow: hidden; max-width: 100%; } .embed-container iframe, .embed-container object, .embed-container embed { position: absolute; top: 0; left: 0; width: 100%; height: 100%; }