Terugblik op Suriname - Dagboek van reporter Fleur

03 november 2017

Fleur won onze Razende Luiaard Reporter-actie en reisde dankzij onze vrienden van Fox, verre reizen van ANWB, naar Suriname om verslag te doen van het lot en leven van de luiaard in de toeristenindustrie. Lees hier haar terugblik op deze bijzondere reis.

Wat is de tijd in Suriname snel gegaan! Helaas is het alweer tijd om naar huis te gaan. Ik had nog wel wat langer van dit mooie land, en alles wat het te bieden heeft, willen genieten. Maar wat was het een mooie trip, en een enorm inspirerend bezoek aan Monique, haar opvang en al haar vrijwilligers. En natuurlijk de prachtige luiaards en andere dieren die zij opvangt! Ik werd met open armen ontvangen en meegenomen in alles wat er gebeurde op de opvang, ik mocht direct meehelpen en alles vragen en filmen voor World Animal Protection.

Razende Luiaard Reporter Fleur.

Het werk dat Monique doet is echt van onschatbare waarde. Ze is de enige in heel Suriname die luiaards opvangt en wordt inmiddels ook gebeld voor elk ander wild dier dat in Suriname wordt gevonden en hulp nodig heeft. Kun je het je voorstellen?! Ik merkte dan ook dat ze er ontzettend druk mee was, maar ook dat ze het met enorm veel liefde deed. Voor haar is het werk dat ze doet zo vanzelfsprekend; ze vindt het niet meer dan normaal dat dieren in nood moeten worden geholpen.

Aan de andere kant is het natuurlijk ook niet zo’n goed teken dat zo druk is, want dat betekent dat er nog veel te veel dieren in nood zijn. Veel te vaak worden luiaards als huisdieren gehouden in Suriname, waarbij ze slecht voedsel krijgen en hun nagels worden afgeknipt, waar ik het al eerder over heb gehad. Vreselijk om daaraan te denken, vooral als ik denk aan kleine Timmy die wel gered werd, maar uiteindelijk alsnog overleed omdat hij te lang bij mensen had geleefd.

Een luiaard met afgeknipte nagels herstelt in de opvang van Monique.

Dan is er ook nog het probleem met de toeristenindustrie waarbij luiaards gevangen worden genomen en ze worden gebruikt voor om selfies mee te maken of als attractie dienen. Stagiaire Anouk vertelde me zelfs dat er een touroperator in Paramaribo is waarbij je op quads kan rijden, en één van de gidsen meerijdt op een quad terwijl er een luiaard om zijn nek hangt… Ik kan me niet voorstellen hoe angstig dat dier moet zijn. Helaas lijken ook veel studenten die naar Suriname afreizen voor een stage zich niet bewust te zijn van het leed van luiaards. Ze willen stuk voor stuk met luiaards op de foto en hebben niet door dat dit onnatuurlijk gedrag is en dat luiaards, net als andere wilde dieren, gewoon in de natuur thuis horen.

Voor mij was het al heel lang duidelijk dat je niet op een olifant moet rijden, niks te maken moet willen hebben met tijgers aan een ketting en niet met dolfijnen moet zwemmen. Wat dat betreft kan je luiaards misschien nog het beste met een dolfijn vergelijken in dit verhaal: beide hebben een hele lieve glimlach, waardoor het lijkt alsof ze alles goed en leuk vinden, maar gelukkig weten steeds meer mensen dat met dolfijnen zwemmen net zoveel dierenleed in de hand werkt als een olifantenrit. 

Mijn hoop voor de toekomst is dat mensen zich goed bewust worden hoe we met luiaards zouden moeten omgaan: we kunnen ze bewonderen in de wilde natuur en daar een foto met ze maken. Door mijn blogs, foto's en video's met jullie te delen, heb ik hier hopelijk ook een stukje aan bij kunnen dragen. World Animal Protection en Fox, verre reizen van ANWB, ontzettend bedankt voor deze fantastische ervaring. Wil je zelf ook luiaards in het wild spotten in Suriname? Kijk dan eens op de website van Fox

 

Gesponsord door Fox, verre reizen van ANWB:

Categorieën: 

Deel het met de rest van de wereld:

WhatsApp